Voorbereiding
Ervaring leerde dat exacte plannen maken voor een land als IJsland niet zoveel zin heeft. De voor dit jaar uitgestippelde route bracht houvast, maar er werd niet echt een tijdpad aan gekoppeld. Bonny en ik zouden landen op Keflavík en zo'n zes weken later zou Bonny vanaf Ísafjörður terugvliegen. Daarna zou ik een tijdje alleen rondfietsen en richting Snæfellsnes trekken. Daar zou Bonny zich na een paar weken weer bij mij voegen en zouden we samen het schiereiland verkennen. Als dat gebeurd was, zouden we terug naar Keflavík gaan. Hiervoor hadden we een ruime twee weken de tijd.

De voorbereiding is zo langzamerhand een invuloefening geworden. Bonny kreeg een nieuwe Koga-Miyata 'Worldtraveller' en was snel klaar. Aan mijn fiets moest echter nog wel het een en ander gebeuren. Een nieuwe brander om op te koken was ook noodzakelijk. Degenen die mijn vorige verslag kennen zullen weten waarom. De keus viel op een Primus Omnifuel. Bij het apparaat werd nog een verloopstukje aangeschaft zodat naast andere merken gasbussen ook die van Camping Gaz gebruikt konden worden. En dat bleek een goede zet te zijn. De hele reis hebben we zonder problemen op diverse merken gasbussen kunnen koken (en dan hadden we ook nog de mogelijkheid van benzine en dergelijke achter de hand).
   Iets meer voorbereiding vergde de foto-uitrusting. De infraroodfotografie was me goed bevallen en dat wilde ik nu wat professioneler aanpakken. Mijn D70s werd omgebouwd en speciaal geschikt gemaakt om beelden te maken met een golflengte van boven 720nm. Ook mijn D200 werd omgebouwd en maakt nu beelden die het hele spectrum van UV tot en met Infrarood omvatten. Door hierop ook nog extra (pikzwarte) infraroodfilters te zetten kon ik prachtig gedetailleerde monochrome infraroodbeelden maken.

    

Inmiddels had Nikon de D700 uitgebracht en deze camera moest de dia definitief doen vergeten. Om het zelf te ondervinden heb ik er maar een aangeschaft. Het is in elk geval zo dat de sensor van de D700 net zo groot is als een kleinbeelddia (en zodoende is een 20mm lens ook echt weer een 20mm). En nu ik de beelden op scherm heb teruggezien moet ik vaststellen dat dit inderdaad is gebeurd. Waar een D200 het bij landschapsopnamen nog aflegt tegen een Velvia dia, daar is een D700 toch minstens gelijk. En ten opzichte van de D200 heeft de D700 nog een enorm voordeel. Het automatische systeem dat stofjes van de sensor 'trilt' blijkt zowaar te werken. Op geen enkele opname gemaakt met de D700 kan ik stofjes ontdekken. Bij de D200 was het dit jaar na tien opnamen alweer raak.
   Al met al sleepte ik net als twee jaar terug dus weer drie camerabodies mee.

      
      

Op lenzengebied veranderde ook het een en ander. De nieuwe camera vroeg om een nieuwe groothoek. De vaste brandpunt 20mm 2.8 van Nikkor die ik had, heeft me nooit echt kunnen bekoren. Ik was dan ook blij dat uit testen bleek dat Nikkons Nikkor 17 – 35mm 2.8 zoom veel beter presteerde dan de vaste brandpunt lenzen uit dat bereik. Het belangrijkste echter: deze Nikkor zou in het infraroodbereik bij alle diafragma's een perfect resultaat geven (zonder hotspot). En achteraf kan ik vaststellen dat dit inderdaad het geval is. Een aanrader, dit hoogwaardige stuk glas!

  
    

Ook nieuw was mijn Nikkor 105mm 2.0. Een enigszins rare lens, waar ik niet goed raad mee wist. Achteraf gezien heb ik deze te weinig gebruikt. Er zijn hele aparte opnamen mee te maken, zo bleek uit enkele beelden die ik wel gemaakt had.

  

Voor de zekerheid schafte ik ook een behoorlijk aantal extra accu's en geheugenkaarten aan. We zouden namelijk naar verwachting minder stopcontacten treffen dan op onze vorige reis. Dat klopte en het bleek ook dat ik desondanks een 'overkill' aan geheugen en stroom had.
   En niet geheel verrassend was de aanschaf van een nieuw Benbo-statief. Deze is in alle standen te zetten, en die paar kilootjes... wat zou het? Nou, alles bij elkaar heel veel. Dat is echter voor later.

Hiermee hebben we het inleidende gedeelte gehad. Laten we maar bij het begin beginnen. (volgende pagina...)